ตอนผมเรียนอยู่มอปลาย
อาจารย์ของผม บอกผมว่า
ยิ่งโตขึ้น เราจะยิ่งหาเพื่อนที่จะผูกพันจริงๆยากขึ้น
จะไม่มี คนที่นั่งข้างเราได้อย่างในเวลานี้อีกแล้ว ...
ในตอนนั้น ผมไม่เชื่อหรอกคับ
ผมยังคิดว่า ชีวิตข้างหน้าที่ผมจะได้เรียนรู้ต่างหาก
จะทำให้ผมพบเจอเรื่องราวหรือผุ้คนต่างๆอีกมากมาย
ตอนนี้ ผมเข้าใจแล้วหละคับ ว่าที่ผมได้ยินเป็นความจริง
เมื่อเราโตขึ้น มองโลกเปลี่ยนไป นึกถึงเรื่องที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้น
และยิ่งเรียกร้อง ยิ่งนึกถึงตัวเองมากขึ้น
มันก้อเป็นไปได้ยาก ที่จะพบเจอใครที่เดินร่วมทางกับเราไปได้ง่ายๆเหมือนก่อน
แค่ตอนที่ผมเข้ามหาวิทยาลัย
ผมก้อได้รู้แล้วคับ ว่าเพื่อนๆรอบตัวเรามันไม่เหมือนเพื่อนๆสมัยมอปลาย
อารมณ์มันต่างกันอย่างเห็นได้ชัด
ณ วันนี้ เพื่อนที่ผมได้พบเจอบ่อยที่สุดก้อยังเป็นเพื่อนที่คบกันมาจากมอปลายคับ
แต่นั่น กอ้ไม่ได้หมายความว่า เราจะเจอเพื่อนได้แต่เฉพาะตอนที่เราเรียนอยู่หรอกนะคับ
เพราะถึงแม้จะจริง ที่เราจะหาเพื่อนได้ยากขึ้น
แต่ก้อไม่ใช่ว่า จะหาไม่ได้ไปซะทีเดียวหรอก
บางที คุณมองไปรอบๆ ก้อคงจะเห็นผู้คนมากมาย
เดินสวนกันไปมา หรือเพียงแค่ทำงานอยู่ใกล้ๆกัน
แต่ไม่มีใครเริ่มต้นอะไรก่อน เพราะทุกคน ก้อคงกำลังคิดถึงแต่เรื่องที่ตัวเองต้องทำอยู่มั้งคับ
และอาจจะกำลังคิดเหมือนกับคุณ ว่าทำไมถึงไม่มีเพื่อนเลยนะ
นึกภาพคนสองคนนึกถึงเรื่องเดียวกัน แต่ไม่ได้เข้าใจกันออกใช่ไม้คับ
บางที อาจจะเป็นอย่างนั้นก้อได้นะคับ
ที่ผมต้องการจะบอกก้อคือ อยากให้คุณมองไปรอบๆ
แล้วลองมีปฏิสัมพันธ์กับคนที่คุณเห็นในแต่ละวัน
อาจจะชวนเพื่อนร่วมแผนกคุย หรือส่งยิ้มให้กับคนที่เดินผ่านบ่อยๆ
มันอาจนำไปสู่อะไรๆที่มีความหมายในอนาคตได้นะคับ
ตอนนี้คุณอาจจะเบื่อ
แต่ขอให้อดทนอีกนิดก้อแล้วกันคับ ^ ^
อยากให้คุณมีความสุขมากๆนะคับ ...